Η πραγματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας

Σταχυολογώ μερικά ενδιαφέροντα διαμάντια από μια γρήγορη ανάγνωση του Μηνιαίου Δημοσιονομικού Δελτίου του Αυγούστου (ναι, αυτό που εκνεύρισε τον Υπουργό μας επί των Οικονομικών και οδήγησε στην παραίτηση της επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους της Βουλής των Ελλήνων):

1. Μετά από τόσο θόρυβο, περικοπές και προσπάθειες καταφέραμε να ΑΥΞΗΣΟΥΜΕ το πρωτογενές έλλειμμα επταμήνου στο 2,4% του ΑΕΠ (έναντι 1,5% το 2010). Αυτό το έλλειμμα είναι σημαντικά μεγαλύτερο από αυτό που είχε προϋπολογιστεί για όλο το έτος (1,7%).
2. Οι μισθοί και οι συντάξεις έχουν πέσει τόσο που τα έσοδα από παρακράτηση φόρου φυσικών προσώπων είναι στο επτάμηνο μειωμένα κατά 24,8% σε σχέση με πέρυσι. Αντίστοιχη μεγάλη μείωση αναμένεται και στα έσοδα από το φόρο εισοδήματος νομικών προσώπων, που παραδοσιακά εισπράττονται στο τέλος του έτους.
3. Τα έσοδα από το τέλος ταξινόμησης στα ΙΧ είναι μειωμένα κατά 66,9%. Το τέλος της αγοράς του αυτοκινήτου...
4. Τα έσοδα από τον ΕΦΚ στα υγρά καύσιμα (που αυξήθηκε το 2010) είναι μειωμένα κατά 17,3%. Βέβαια, το ότι καταναλώσαμε λιγότερη βενζίνη κατά 9,6% είναι τουλάχιστον καλύτερο για το περιβάλλον...
5. Τα έσοδα από το τέλος στην κινητή τηλεφωνία (που επίσης αυξήθηκε το 2010) είναι μειωμένα κατά 21,9%.
6. Τα έσοδα από μεταβιβάσεις στα ακίνητα είναι μειωμένα κατά 23,9%. Πάει και η κτηματαγορά...
7. Πάμε και στις δαπάνες. Αντί να τις μειώνουμε: αυξήσαμε τις επιχορηγήσεις στα ταμεία κατά 33,2% (κυρίως σε ΙΚΑ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ) γιατί με την πτώση της απασχόλησης μειώθηκαν τα έσοδά τους από εισφορές, αυξήσαμε τις επιχορηγήσεις στον ΟΑΕΔ κατά  144% γιατί φυσικά πρέπει να πληρωθούν επιδόματα ανεργίας σε στρατιές νέων ανέργων, αυξήσαμε τις επιδοτήσεις γεωργίας κατά 39,1% (αυτές δεν κατάλαβα γιατί, κάτι για "εξισωτικές αποζημιώσεις" λέει...), επιχορηγήσαμε τα νοσοκομεία με 969 εκ ευρώ για να εξοφλήσουν παλιές και νέες υποχρεώσεις τους, και πολλά-πολλά άλλα.
8. Φυσικά, πληρώσαμε και πολλά περισσότερα για τόκους (για την ακρίβεια 10,2 δις ευρώ, αυξημένα κατά 14,6% σε σχέση με πέρυσι) αφού δανειζόμαστε πια με τεράστια επιτόκια για βραχυχρόνιο ορίζοντα.
9. Μ'αυτά και μ'αυτά, το ότι καταφέραμε να μειώσουμε τις δαπάνες για μισθούς στο δημόσιο κατά 6,3% και να αυξήσουμε τις δαπάνες για συντάξεις μόνο κατά 3,1% (γιατί φυσικά, ενώ μειώθηκε η μέση σύνταξη, έχουμε τώρα να πληρώνουμε και τους νέους συνταξιούχους που έφυγαν νωρίς για να προλάβουν τα χειρότερα...), φυσικά και δεν κάνουν καμία ουσιαστική διαφορά.

Ολα αυτά είχαν σαν αποτέλεσμα το δημόσιο χρέος, από 142,8% του ΑΕΠ (ή 328 και κάτι δις ευρώ) να φτάσει στο 150,1% του ΑΕΠ (ή 340 και κάτι δις ευρώ) μέσα σε ένα τρίμηνο (Δεκέμβριος 2010 - Μάρτιος 2011). Από αυτές τις 7,3 ποσοστιαίες μονάδες, οι 2,2 οφείλονται στην ύφεση (μείωση του ΑΕΠ) και οι 5,1 στην αδυναμία δημοσιονομικής προσαρμογής (μείωση εσόδων / αύξηση δαπανών).

Τώρα γιατί απολύθηκε η προϊσταμένη των υπηρεσιών του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής επειδή, με στοιχεία σαν τα παραπάνω (και άλλα πολλά), έγραψε ότι "η δυναμική του χρέους είναι πλέον εκτός ελέγχου", το αφήνω στην κρίση σας.